|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Fausto
Cigliano )
( Autores: M. Galdieri - G. Bonavolontà - 1957 )
|
Esta musica me foi enviada pelo meu querido amigo italiano Franco Cacciafesta |
| Original em dialeto napolitano | Tradução |
Serenatella a na cumpagna 'e scola ca se chiammava...., 'o nomme no, nun mm''o ricordo. Tropp'anne só' passate, 'o tiempo vola e mo só' tante ca mme stanco d''e ccuntá. Ma, comme fosse ajere, a me mme pare d''a vedé a 'o stesso banco, proprio a fianco a me. Serenatella a na cumpagna 'e scola ca si 'a guardavo, giá tremmavo, comm' a che. Vita, vita sbagliata! Ch'aggiu perduto, ch'aggiu lassato? Ma che ce penzo a fá! Va', trova mo addó' sta chella felicitá ca mme puteva accumpagná. Cchiù tiempo passa e cchiù mme vène a mente e, cchiù 'e na vota, sento 'a voce ca mme dice "Comm'è che allora nun capiste niente? Io te vulevo tantu bene, cride a me!" E i' pure - lle risponno - "Io te vulevo bene a te, pecché nun ce capèttemo, pecché?" Cchiù tiempo passa e cchiù mme vène a mente, ma 'o nomme...niente, nun mm''o pòzzo arricurdá. Vita, vita sbagliata, ch'aggiu perduto, ch'aggiu lassato. Ma che ce penzo a fá! Va', trova mo addó' sta chella felicitá ca mme puteva accumpagná. Serenatella a na cumpagna 'e scola ca, mme ricordo, se chiammava "Giuventù" |
Serenada para uma colega de colégio que se chamava...., o nome não, não me lembro. Anos demais se passaram, o tempo voa e agora são tantos que me canso a conta-los! Mas, como se fosse ontem, me parece de ver ela na mesma carteira, exatamente ao meu lado. Serenada para uma colega de colégio que somente olhando pra ela, tremia como que! Vida, vida errada! O que eu perdi, o que eu deixei? Mas porque penso nisso? Quiçá, agora, onde está aquela felicidade que me podia acompanhar! Mais tempo passa e mais me vem à mente, e, mais de uma vez, ouço a voz que me diz "Como foi que então não entendeste nada? Eu te queria tão bem, acredita-me!" "Eu também" - lhe respondo - "Eu queria bem a ti, porque não nos entendemos, porque?" Mais tempo passa e mais me vem à mente, mas o nome…., nada, não consigo me lembrar. Vida, vida errada! O que eu perdi, o que eu deixei? Mas porque penso nisso? Quiçá, agora, onde está aquela felicidade que me podia acompanhar! Serenada para uma colega de colégio que, agora lembro, se chamava "Juventude". |